واکسیناسیون گوسفندان

واکسیناسیون

واکسیناسیون گوسفندان به منظور پیشگیری از بروز بیماری ها، تلفات و کاهش تولید و کاهش هزینه های درمانی و در واحدهای پرورش و پرواربندی گوسفند اهمیت بسیاری دارد. به این منظور برنامه های واکسیناسیون گوسفندان مورد توجه پرورش دهندگان است. در کشور نیز به واسطه این اهمیت، برای اتکا تولید به داخل کشور، اکثر واکسنهای مورد نیاز صنعت پرورش دام، توسط موسسه سرم سازی رازی تولید می شود.

به دلیل اهمیت واکسیناسیون گوسفندان در دوره تولید و پرورش گوسفند، در اینجا واکسنهای رایج این دوره ها به صورت معمول توسط دامپزشکان تجویز می شود اشاره می کنیم

واکسنهای مورد استفاده در واحدهای پرورش و نگهداری گوسفند:

  1. واکسن چهار ظرفیتی آنتروتوکسمی

واکسن کشته و حاوی کلستریدیوم پرفرینجنس تیپ های B, C, D و کلستریدیوم سپتیکوم است.

در شرایط عادی و در دام هایی که از مادر ایمن متولد شده اند، تجویز واکسن از ۳ ماهگی آغازمی شود.  در دام هایی که برای اولین  بار  مایه کوبی می شوند (به خصوص بره و بزغاله) ، واکسیناسیون  در دو نوبت و به فاصله ۳-۲ هفته تکرار و سپس مانند سایر دام های واکسینه، هر ۶ ماه یک بار دز یادآور تجویز می شود. برای انتقال ایمنی مادری به نتاج، توصیه می گردد میش های آبستن ۴- ۳ هفته  قبل از زایمان واکسینه می شوند .

  1. واکسن شاربن (سیاه زخم)

واکسن زنده تخفیف حدت یافته و حاوی اسپور  باسیلوس آنتراسیس سویه استرن است.

به منظور ایجاد ایمنی فعال علیه بیماری شاربن در نشخوارکنندگان و تک سمی ها در شرایط عادی و در دام هایی که از مادر ایمن متولد شده اند، تجویز واکسن از ۳ ماهگی آغاز  و سپس به طور سالیانه تجویزمی شود.

۳. واکسن بروسلوز بره و بزغاله

واکسن زنده تخفیف حدت یافته و حاوی باکتری بروسلا ملی تنسیس  است. به منظور ایجاد ایمنی فعال علیه بروسلوز در بره و بزغاله های ماده تجویز می شود. به بره و بزغاله های ماده  از سن ۳ ماهگی تا یک ماه قبل از جفت گیری تجویز شود. برای القای ایمنی، تزریق یک دز از  این واکسن  کافی است.

این واکسن نباید برای میش ها و بزهای ماده بالغ به خصوص دام های آبستن و شیرده تجویز شود. در صورت تزریق به دام آبستن یا شیرده ، احتمال سقط جنین و یا دفع سویه واکسن از راه شیر وجود دارد.

  1. واکسن شاربن علامتی

سوسپانسیون کشته و حاوی باکترین توکسویید کلستریدیوم شووای است.

به منظور ایجاد ایمنی فعال علیه بیماری شاربن علامتی در نشخوارکنندگان و نتاج آنها تجویز می شود. در شرایط عادی و در دام هایی که از مادر ایمن متولد شده اند، تجویز واکسن از ۳ ماهگی آغاز می شود. در دام هایی که برای اولین  بار مایه کوبی می شوند (به خصوص نتاج) ، واکسیناسیون  در دو نوبت و به فاصله ۳- ۲ هفته تکرار و سپس مانند سایر  دام های واکسینه، هر ۶ ماه یک بار دز یادآور تجویز می شود.

  1. واکسن آگالاکسی

سوسپانسیون کشته و حاوی مایکوپلاسما آگالاکتیه است.

به منظور ایجاد ایمنی فعال علیه بیماری آگالاکسی مسری درگوسفند و بز ( بره و بزغاله) در شرایط عادی و در دام هایی که از مادر ایمن متولد شده اند، تجویز واکسن از ۳ ماهگی آغاز می شود. در دام هایی که برای اولین  بار واکسینه می شوند (به خصوص بره و بزغاله) ، مایه کوبی  در دو نوبت و به فاصله ۳- ۲ هفته تکرار و سپس مانند سایر  دام های واکسینه،  هر ۶ ماه یک بار، دز یادآور تجویز می شود. برای انتقال ایمنی مادری به نتاج، توصیه می شود میش های آبستن دوماه قبل از زایمان واکسینه شوند .

  1. واکسن تب برفکی

سوسپانسیون کشته است و بسته به سویه های ویروسی شایع در کشور و درخواست سازمان دامپزشکی ،  از  تیپ های مختلف ویروس تب برفکی استفاده  می شود.

به منظور ایجاد ایمنی فعال در نشخوارکنندگان و سایر دام های حساس علیه تیپ های مختلف ویروس تب برفکی موجود در واکسن در شرایط عادی و در دام هایی که از مادر ایمن متولد شده اند. در دام هایی که برای اولین  بار  مایه کوبی می شوند، واکسیناسیون  در دو نوبت و به فاصله ۴-۳ هفته تکرار و سپس مانند سایر دام های واکسینه، هر ۶ ماه یک بار دز یادآور تجویز شود. در صورت شیوع بیماری در منطقه، فاصله های بین واکسیناسیون ۴ ماه یک بار در نظر گرفته شود.

  1. واکسن آبله

واکسن زنده تخفیف حدت یافته است و به منظور ایجاد ایمنی فعال علیه بیماری آبله تجویز می شود. در شرایط عادی و در دام هایی که از مادر ایمن متولد شده اند، تجویز واکسن از ۳ ماهگی آغاز و دز یادآور به طور سالیانه تجویز می شود.

برای مطالعه سندرم اســــهال اینجا کلیک کنید.