۲۰ نکته مهم در ارتباط با پرریزی پرندگان

پرریزی پرندگان، یکی از موارد شایع در پرندگان به شمار می رود. پرریزی پرندگان می تواند طبیعی و غیر طبیعی باشد. پرریزی در پرندگان گاها بصورت ریزش پرها در یک منطقه خاص خود را نشان میدهد. اگر علاقه بسیاری به مگهداری پرندگان دارید، پیشنهاد میشود که نکات کلیدی که در ادامه بیان میشود را مطالعه کنید.

نکات بسیار مهم در پرریزی پرندگان

    • در موارد پرریزی فصلی (Molting)، پرها بصورت طبیعی افتاده و در محل آن پرهای نو در حال رویش مشاهده خواهد شد.
    • گونه های مختلف پرندگان در زمان های متفاوتی پر ریزی می کنند که بستگی به فصل، وضعیت مهاجرت، وضعیت تغذیه ای و سیکل تولید مثلی پرنده دارد.
    • پر ریزی کمک شایانی به حفظ دمای بدن پرنده در فصل زمستان می کند.
    • از آنجائیکه فرآیند پرریزی انرژی زیاید از پرنده صرف می کند؛ در نتیجه پرنده تحت استرس خواهد بود. در این شرایط پرندگانی که آواز می خوانند و حرف می زنند، آوازخوانی و صحبت کمتری خواهند داشت.
    • دیده شده که طوطی ها دوره پرریزی طولانی دارند که ممکن است ماهها طول بکشد.

طول مدت پرریزی و فصل پرریزی

    • در طول فصل پرریزی بایستی ۲۵ درصد غذای روزانه بیشتری در اختیار پرنده قرار گیرد.
    • همچنین در طول مدت پرریزی بایستی از میوه جات و سبزیجات تازه و غلات در جیره غذایی پرنده استفاده شود.
    • استفاده از منابع پروتئین اضافی قبل و در طول پروسه پریزی اثرات سودمندی در رشد پرهای سالم خواهد داشت.
    • در طول فصل پر ریزی بایستی از گرم بودن جایگاه پرنده اطمینان حاصل شود؛ زیرا پرها نقش عایق را بازی می کنند.
    • پرنده به طور طبیعی در مدت پریزی تدافعی تر شده و بیشتر می ترسد. در نتیجه بهتر است در مدت زمان پرریزی، محیطی آرام و کم نور برای آن فراهم شود. حتی می توان با پوشاندن بخشی از قفس یک منطقه خصوصی برای پرنده فراهم نمود تا احساس آرامش و راحتی بیشتری داشته باشد.پرنده باید تحت نظر باشد. در صورت مشاهده هرگونه علائم غیر طبیعی در پرها بایستی دامپزشک پرندگان در جریان قرار گیرد.

طول مدت پرریزی و فصل پرریزی

    • دلایل پر ریزی غیر طبیعی: عدم فعالیت بدنی، نور آفتاب خیلی زیاد یا خیلی کم، رطوبت محیطی خیلی زیاد یا خیلی کم، تغذیه نادرست و ناکافی و نهایتا بیماری می باشد.
    • برخی بیماری های ویروسی می تواند باعث پر ریزی برای پرندگان شوند که بسیار خطرناک می باشند.
    • به عنوان یک قانون کلی پرنده معمولا سالی یک بار و در یک زمان خاص پرریزی می کند.
    • وجود استرس بر پرریزی موثر است و می تواند آن را تسریع کرده ویا پرریزی را برای پرنده سخت نماید.
    • پرنده های کوچک جثه چند هفته پس از گرفته شدن از غذای دستی، اولین پرریزی خود را انجام می دهند. درحالیکه پرنده های بزرگ جثه مثل آمازون ها، کوکاتوها و کاسکوها در حدود سن ۹ تا ۱۰ ماهگی اولین پرریزی خود را انجام می دهند.
    • پرها در طول پروسه پرریزی معمولا به صورت یک دفعه و یک ناحیه خالی نمی شوند. در صورت مشاهده چنین موردی بایستی به دامپزشک پرندگان مراجعه شود.
    • معمولا درون شفت پرهای در حال رشد، یک سیاهرگ وجود دارد که در صورت آسیب و یا شکستگی پر باعث خون ریزی می شود.
    • پرهایی که تازه در می آیند معمولا دردناک و حساس هستند و در صورت لمس شدن (توسط صاحب پرنده) می توانند باعث خارش شوند.
    • در طول پر ریزی پرنده باید تحت نظر باشد. در صورت مشاهده هرگونه علائم غیر طبیعی در پرها بایستی دامپزشک پرندگان در جریان قرار گیرد.
    • بایستی چیدن پرهای پروازی پرنده تا انتهای زمان پرریزی به تعویق انداخته شود.

پرریزی ممکن است دلایل بسیاری داشته باشد

    • در موارد پرریزی فصلی (Molting)، پرها بصورت طبیعی افتاده و در محل آن پرهای نو در حال رویش مشاهده خواهد شد.
    • گونه های مختلف پرندگان در زمان های متفاوتی پر ریزی می کنند که بستگی به فصل، وضعیت مهاجرت، وضعیت تغذیه ای و سیکل تولید مثلی پرنده دارد.
    • پر ریزی کمک شایانی به حفظ دمای بدن پرنده در فصل زمستان می کند.
    • از آنجائیکه فرآیند پرریزی انرژی زیاید از پرنده صرف می کند؛ در نتیجه پرنده تحت استرس خواهد بود. در این شرایط پرندگانی که آواز می خوانند و حرف می زنند، آوازخوانی و صحبت کمتری خواهند داشت.
    • دیده شده که طوطی ها دوره پرریزی طولانی دارند که ممکن است ماهها طول بکشد.
    • در طول فصل پرریزی بایستی ۲۵ درصد غذای روزانه بیشتری در اختیار پرنده قرار گیرد.
    • همچنین در طول مدت پرریزی بایستی از میوه جات و سبزیجات تازه و غلات در جیره غذایی پرنده استفاده شود.
    • استفاده از منابع پروتئین اضافی قبل و در طول پروسه پریزی اثرات سودمندی در رشد پرهای سالم خواهد داشت.
    • در طول فصل پر ریزی بایستی از گرم بودن جایگاه پرنده اطمینان حاصل شود؛ زیرا پرها نقش عایق را بازی می کنند.
    • پرنده به طور طبیعی در مدت پریزی تدافعی تر شده و بیشتر می ترسد. در نتیجه بهتر است در مدت زمان پرریزی، محیطی آرام و کم نور برای آن فراهم شود. حتی می توان با پوشاندن بخشی از قفس یک منطقه خصوصی برای پرنده فراهم نمود تا احساس آرامش و راحتی بیشتری داشته باشد.

دلایل غیرطبیعی پرریزی

    • دلایل پر ریزی غیر طبیعی: عدم فعالیت بدنی، نور آفتاب خیلی زیاد یا خیلی کم، رطوبت محیطی خیلی زیاد یا خیلی کم، تغذیه نادرست و ناکافی و نهایتا بیماری می باشد.
    • برخی بیماری های ویروسی می تواند باعث پر ریزی برای پرندگان شوند که بسیار خطرناک می باشند.
    • به عنوان یک قانون کلی پرنده معمولا سالی یک بار و در یک زمان خاص پرریزی می کند.
    • وجود استرس بر پرریزی موثر است و می تواند آن را تسریع کرده ویا پرریزی را برای پرنده سخت نماید.
    • پرنده های کوچک جثه چند هفته پس از گرفته شدن از غذای دستی، اولین پرریزی خود را انجام می دهند. درحالیکه پرنده های بزرگ جثه مثل آمازون ها، کوکاتوها و کاسکوها در حدود سن ۹ تا ۱۰ ماهگی اولین پرریزی خود را انجام می دهند.
    • پرها در طول پروسه پرریزی معمولا به صورت یک دفعه و یک ناحیه خالی نمی شوند. در صورت مشاهده چنین موردی بایستی به دامپزشک پرندگان مراجعه شود.
    • معمولا درون شفت پرهای در حال رشد، یک سیاهرگ وجود دارد که در صورت آسیب و یا شکستگی پر باعث خون ریزی می شود.
    • پرهایی که تازه در می آیند معمولا دردناک و حساس هستند و در صورت لمس شدن (توسط صاحب پرنده) می توانند باعث خارش شوند.
    • در طول پر ریزی پرنده باید تحت نظر باشد. در صورت مشاهده هرگونه علائم غیر طبیعی در پرها بایستی دامپزشک پرندگان در جریان قرار گیرد.
    • بایستی چیدن پرهای پروازی پرنده تا انتهای زمان پرریزی به تعویق انداخته شود.

دکتر محمد ملکان
متخصص بیماری پرندگان

برای مطالعه نکاتی رد ارتباط با پرکنی پرندگان اینجا کلیک کنید.